सय
धुकं लागते तरळूजसे रानात वनाततशी सय तुझी दाटेखोल खोल हृदयात दिसे अंधूक अंधूकजसे सारे ह्या धुक्यातमीही होत जाते धुंदतुझी आठव मनात धुके जाईल वाहूनआता पुढच्या क्षणालातू ही रुजशील ना रेवेड लावून जीवाला तुझा वास आहे खोलआत मनाच्या तळाशीजसे हरवते धूकेखोल झाडांच्या मुळाशी धुके बरसते पुन्हासर होऊन सावळीतू ही भिजवून जातोलाज डोळ्यात काजळी होते चिंब चिंब धरापुन्हा पांघरुन धुकेतुझ्या एका सयीपुढेमाझे […]
Recent Comments